Człowiek to jedna z nielicznych istot w świecie zwierząt, w której wątrobie brakuje enzymu odpowiedzialnego za pozyskanie witaminy C z glukozy.

Mimo iż w procesie ewolucji utraciliśmy zdolność samodzielnej produkcji tej ważnej substancji, nie przestała być ona niezbędna do naszego prawidłowego funkcjonowania.

Choć powszechnie uważa się, że witamina C jest magicznym środkiem, leczącym wszelkiego rodzaju przeziębienia, coraz głośniej  mówi się także o innych, istotnych właściwościach witaminy C i coraz częściej badany jest jej wpływ na przebieg, leczenie i zapobieganie znacznie poważniejszym chorobom, od miażdżycy, po poważne nowotwory.

Mało tego- dzięki najnowszym badaniom okazuje się, że witamina C ma ogromny wpływ na niemalże każdy proces zachodzący w naszym organizmie- od formowania kości, po regenerację uszkodzonych tkanek. Oficjalnie jednak jedyną chorobą powiązaną z niedoborem witaminy C jest szkorbut. 

Tymczasem, wbrew trendom panującym w medycynie i przemyśle farmaceutycznym, bardzo wielu lekarzy i naukowców od lat bardzo entuzjastycznie podchodzi do roli witaminy C, zalecając jej duży udział w codziennej diecie i suplemnetację. Czy słusznie?

Witamina C może okazać się pomocna przy walce z nadciśnieniem, poprzez wyciszenie zbytniej aktywności ośrodkowego układu nerwowego- sugerują nowe badania włoskie.

Podawana dożylnie witamina C, podczas eksperymentu przeprowadzonego po raz pierwszy w historii na ludziach, wykazała, że możemy zmniejszyć nadaktywność układu nerwowego i w konsekwencji ciśnienie krwi.

Współczujący układ nerwowy (SNS) to część ośrodkowego układu nerwowego ciała, który kontroluje wszelkie nieświadome reakcje organizmu, jak wahania ciśnienia krwi.

Nadmierna aktywacja systemu jest zidentyfikowana jako przyczyna leżąca u podłoża chorób związanych z nadciśnieniem i związanych z nim wyniszczeń organów wewnętrznych.

Włoski zespół zrelacjonował swoje odkrycie w piątek w Atlancie na amerykańskiej konferencji Heart Association's zorganizowanej przez Council for High Blood Pressure Research.