Główna teza, na której opiera się teoria diety rozdzielnej zakłada, iż kiedy nieprawidłowo łączymy pokarmy w ramach konkretnego posiłku, doprowadzamy do sytuacji, w której substancje odżywcze nie mogą być swobodnie przyswajane przez organizm.

Według twórców diety, przyrost wagi to wynik złych nawyków żywieniowych, nie nadmiaru kalorii.

Dieta rozdzielna, zwana także "dietą łączenia" lub "dietą rozłączną" to program żywieniowy, oparty na znajomości chemii trawienia - jeżeli węglowodany i białka są łączone w ramach posiłku, działają "przeciwko sobie", spowalniając procesy trawienne.

Oznacza to, iż nie wszystkie substancje odżywcze mogą być strawione, co w konsekwencji prowadzi do problemów żołądkowo-jelitowych, a także otyłości.

Zasady diety rozdzielnej:

Białko (na przykład mięsa, orzechy, fasole) i proste węglowodany oraz produkty skrobiowe (na przykład, chleb, makaron, ziemniaki) nie powinny być łączone w ramach jednego posiłku. Natomiast każdym posiłku produkty z danej grupy należy łączyć z warzywami.